29 Ağustos 2014 Cuma

Benim için tutar mısın kendi ellerinden?

Birini çok sevdiyseniz ve her şey bittiyse sizin için ölümcül iki tarih var; ayrıldığınız gün ve onun doğum günü. Bugün onun doğum günü. Mumları üflerken sonsuza dek beraber olmak isteyeceği kişi ben değilim artık fakat yine de, iyiki doğmuş. Milyarlarca yıllık zaman diliminin içinde onunla aynı günlere denk geldim, milyarlarca insanın arasından onunla karşılaştım. 28 yıllık hayatına en azından bir anı oldum. Allah'ım ne çok seviyorum dramı, kendimi üzmeyi. Başka türlü başa çıkamıyorum sanırım.

Birlikteyken doğum gününde hiçbir şey yapmama izin vermemişti. Sadece pasta alabildim. Hatta onu da ben almadım o aldı ve benim en sevdiğimden aldı, kendisininkini değil. Tüm gün evde beraberdik, yine de hayatının en güzel doğum günü olduğunu söylemişti. Hediye bile aldırmadı, hayatında aldığı en büyük hediyenin ben olduğumu söylemişti. Geçenlerde çok büyük bir adım atıp numarasını sildim. Çünkü biliyordum ki bugün geldiğinde kendimi tutamayıp arayacaktım. Artık ona ulaşamam ve sanırım en iyisi bu. Cehennem azabı çeksem bile ona duyduğum hasret, onunla beraber olmamdan daha iyi. Anlatsam da ne kadar anlayabilirsiniz bilemiyorum. Biz madde ve anti-madde gibiyiz. Hiçbir şekilde beraber olamıyoruz. Bir yerde patlıyor her şey ve ikimizde çok büyük zarar görüyoruz. Bu fedakarlığı yapmalıyız, sonuçta hala birbirimizi seviyorsak, birbirimize zarar veremeyiz. Bu yüzden birlikte olamayız. Sorun değil, o gerçekten benim kalbimde hala. Biliyorum ki, ben de onun kalbindeyim. Daha ne isteyebilirim ki.




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...