9 Ekim 2014 Perşembe

Hiyalüronik Asit

Ben biraz değiştim. En son Piyanist'le bir yere varamadığımızdan bahsetmiştim. Aslında beni üzen tam olarak onunla bir şey yaşayamamız değildi. Açıkçası sadece iyi niyetli ve güvenilir biri olması beni etkilemişti, şimdi düşünüyorum da başka bir şey yoktu. Beni üzen şey, hatta üzen demeyim, içimde bazı şeylerin ölmesine, bir şeylerin kopmasına neden olan şey; aynı olayları sayısız kere yaşadığım gerçeğiydi. Tam olarak bu.

O gün bana ''Arkadaş kalalım.'' dedi. Ben de ''Ben arkadaş kalamam sonuçta senden hoşlanmıştım ama teşekkürler bunu cesurca söylediğin için bla bla...'' dedim, waffle'ımı bitirip, kalktık. Kasada bir kartın üzerine iki tane etiket yapıştırıp, ''Eğer 6 etiket tamamlarsanız, 7. waffle'ınız bedava!'' diyerek, elime tutuşturdular. Sonra ben de ''Kartlar ayrı olsa daha iyi olur.'' dedim. O an böyle birbirimize baktık, kaldık. Yürüdük. Herif benden çok üzüldü, ''Böyle olsun istemiyorum, neden arkadaş kalamıyoruz?'' falan dedi. Kendimi açıklamaya çalıştım: ben hoşlandığım veya daha önceden bir şeyler hissettiğim biriyle arkadaş olamam. Vedalaştık, gitti.


Ben yürümeye başladım çünkü ne zaman kötü bir şey yaşasam yürürüm. Milan Kundura'nın dediği gibi; "Yavaşlık ile hatırlama, hız ile unutma arasında gizli bir ilişki vardır. Bir şeyi hatırlamak isteyen kimse yürüyüşünü yavaşlatır. Buna karşılık, az önce yaşadığı kötü bir olayı unutmaya çalışan insan, elinde olmadan yürüyüşünü hızlandırır.'' *
Yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm en sonunda içinde kedi evi olan bir parkta kedilerin yanında buldum kendimi. Yalnız başıma oturdum yaklaşık bir saat boyunca. İşte o zaman fark ettim, içimde aşka/sevgiye, her ne haltsa adı, karşı olan saygı artık kalmamıştı. Bir anda hiç bir şey umrumda olmadı. Ne Piyanist, ne X, ne de burada bahsetmediğim, bir yere varamadığım bir sürü insan. Hepsinin verdiği acı, hasret bir anda kayboldu. Bir nevi hissizleştim.

Ve hayatım boyunca dönüşmekten korktuğum insana dönüştüm tekrar: rastgele kişilerle seks yapan insan. Çok hassas bir konu, o yüzden kimsenin beni yanlış anlamasını istemiyorum. Bu da bir yaşam biçimi ama ne zaman içine girsem hayatın dibine vurduğum, kendimden ölesiye nefret ettiğim bir yaşam biçimi. Gerçi bugüne kadar sadece bir kere böyle bir döneme girmiştim, ne zaman birine anlatsam ağlarım. Hani hiç bana göre değil, duygusal olarak çok hassas(t)ım. O yüzden bana göre değil(di).

Velhasılıkelam, bir kaç kişiyle yattım. Detay vereyim mi? İki kere oldu, biri gruptu. Hayatımda ilk kez bunu yaptıktan sonra (aramda duygusal bağ olmayan biriyle, bkz: koli) HİÇ BİR SUÇLULUK DUYGUSU HİSSETMEDİM. Kendimden iğrenmedim, nefret etmedim. Sadece o anın zevkini çıkardım, bitince de bitmişti. Orada bıraktım yani.


Hala aynı kafadayım, hiç bir inancım, umudum, beklentim kalmadı. Hep merak ederdim neden bu insanlar böyle yaşamayı seçiyor diye. Sanırım gerçekten şimdi anlıyorum. Başta kimse aslında bunu istemiyor ama herkesi bu noktaya getiren bir şey var.

ŞİMDİ DE AZ ÖNCE BAHSETTİKLERİM İLE ÇELİŞİR GİBİ GÖZÜKEN AMA ASLINDA ÇELİŞMEYEN (YANİ SANIRIM ÇELİŞMİYO BİLMİYOM) BAŞKA BİR ŞEY ANLATIYORUM.

Pilot.

Sonra anlatıcam bekleyin XD
(✿◠‿◠)

spoiler için tık

    6 yorum:

    1. Ghh nın yazısını da aynı gece okuyunca paralel bir yapı gördümm ve cemaat filan aklıma geldi, baskınlar, mücadeleler filan..

      Dostum mutluluğun şartları yok. Tavsiyemdir gzone dergisinde bu ayki yazım seni destekler nitelikte

      YanıtlaSil
      Yanıtlar
      1. GHH en sevdiğim bloglardan biri belki ondandır (╥_╥)


        Okurum elbet, teşekkürler :)

        Sil
    2. bilirim o yürümeleri, o düşüncelerle oradan oraya savrulmayı...(tamam yeter bu kadar hüzünasddf)

      Piyanistle bitmesine üzülsemde nedir bu sendeki "p" takıntısı ya, piyanist, pilot... ohh :D

      YanıtlaSil
      Yanıtlar
      1. KAN ÇEKİYO HERHALDE LKSNDFHGKLSDFKLHNLSNHLKSDKLŞHSFDH

        Sil
    3. ara ara insan bu dönemlere giriyor, ama işin en güzel yanı ne biliyor musun? O pişman olma sürecinin yok olması. Hiçbir şekilde yapmış olduğun ve sana vermeyen tercihlerden dolayı pişman olmak kötü bir durum. Buna rastgele seks de dahil. Canım çeker yaparsın, bir de hoşuna giderse pişman olmaya ne gerek var? 18 yaşındayken kendimi sevgilime saklıyorum kezbanlığındayım. Şimdi 18'lik geyleri inceliyorum, kendimi sevgilime saklayacağım, o benim ilkim olacak modundalar. Onlara bakıp böyle bıyık altında gülüyorum :D

      Düzgün insanlar yok, hepsi kaybolmuş demek istiyorum ama ümitlerini kırmayalım. Zamanla öğrensinler. Bak sen ben hepimiz öğrendik göre göre :)

      Bu arada ben de senin blogunu seviyorum, okuması çok eğlenceli^^

      not: Pilot yazısıııııııı!! :D

      YanıtlaSil
      Yanıtlar
      1. Biliyo musun yine çok haklısın :'( Zamanla öğreniyoruz insanları, bi de bizim insanlar zaten garip...

        Çok teşekkür ederim ya (✿ ♥‿♥) O yazıyı biraz bekleyebilirsiniz :D

        Sil

    Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...