5 Ocak 2015 Pazartesi

835



Yağmur damlaları düşüyor suratıma, duyabiliyor musun acımı?
Bir daha asla sevemeyecek bu çocuk.
Ağlayışımı duyacak mısın bu gece?
Kaçamıyorum artık.
Çünkü kabullendim.
Bir daha asla sevemeyeceğim.
Her yağmur damlası düştüğünde beni düşüneceğini söylemiştin.
Düşünüyor musun?
O ıssız otobanda nasıl döndük sırtlarımızı birbirimize?
Bu kalp ağrısı dayanılmaz ve ben bu gece yine yalnızım sevgilim.
Bir daha asla sevemeyeceğim.
Tanrı'ya yalvardım, eğer o yeni birini sevecek olursa, bırak önce ben öleyim diye.
Duymadı beni. Göz ardı etti belki de.
Işıkları kapatıyorum, ellerini hissedebilmek için.
Şimdiki aklım olsa diyorum...
Beni ölüme götür, dönmeyeceğim.
Çünkü artık biliyorum, kabullendim.
Ben bir daha asla sevemeyeceğim.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...