18 Nisan 2015 Cumartesi



Masmavi gözlerindeki eve hapsoldum
Kırmızı duvarlar ve beyaz bir tavan var
Kilitliyim, denizin ortasına inşa ettiğin evde

Küçük bir teknem var
Köşeden köşeye açılıyorum
Balıklar var; mor, kırmızı ve altın renklerinde
Ve sen uçurumlardasın
Sen yeşilliklerdesin
İncilerime mâl oldu fakat
Biz yine de sevdik

Güneş burada yavaşça batar
Aynaya baktıkça
Gözlerimde gözlerini görürüm
Sessiz bir keman çalar
Ve ben söylemeye başlarım
Sen duymazsın

Sonra derinler yükselir
Şimşekler kanar
Kalbin kalbime kenetlenir
Ve ben senin ayaklarına düşerim
O dinmeyen sevinç
Gözlerimi açar

Masmavi gözlerindeki eve hapsolmuştum
Kilitliydim, deniz gözlerinin tam ortasındaki evde
Sonra yıldızlar benimle dalga geçtiklerini söylerler
Hepsi bir rüyaymış, hepsi gider
Ve benim hiçbir şeyim kalmaz bu dünyada
Hiçbir şey.


Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...