28 Eylül 2015 Pazartesi

açılamadım



az önce kendimi inkar ettim. üç kere.
açılacağım ilk akrabam yengem olur derken, daha önce hiç yemediğim kadar büyük bi kazık yedim. 
bir konu hakkında tartışıyorduk,
sonra onu aşağıladığımı söyledi.
tartışmanın ortasında bana ''tuhaf'' dedi durup dururken, bi garipmişim...
niye benim sevgilim yokmuş...
anneme döndü ''bunda bişi var, gözünü ayırma.'' dedi, çekti gitti.
sonra aradı, böyle bi şeyi bana 'konduramıyormuş'.
bu bir hastalıkmış ve benim için dua edecekmiş.
hiçbir şey demedim.
kabul de etmedim, 
şu ana kadar annem için hep ''sorarsa söylerim yea.'' diyordum.
ne bileyim, annem kötü düşünmez sanıyordum.
yanılmışım...
cesaret edemedim...
söyleyemedim...
geçti karşıma, ağzından zor döküldü kelimeler.
her zamanki boynu büküklüğüyle, alçak sesiyle...
''erkeklere mi meyillisin?'' 
(neyse en azından top demedi.)
''allah'ım beni böyle bi şeyle imtihan etmesin.''
(heey imtihan olan benim!)
''böyle bir şey olamaz, daha fazla üzülmek istemiyorum. çok üzülürüm.''
(bunu duyunca onaylayamayacağımı anladım zaten...)
''hayır, yok...'' dedim.
''ben bunu kaldıramam, sen benim tek umudumsun kardeşine kim bakacak ben ölünce?''
(ne alaka aq...)
''ne derler bize?''
(ne derlerse desinler siktiklerimin amlarını orospuları çocukların!!1!11)
''senin başına bu geleceğine ölmeyi yeğlerim.''
''anne allah korusun sus, nereden çıkarıyorsun yok öyle bi şey.'' dedim.
''senin böyle bi tercihinin olamayacağını biliyorum.''
.
.
.
tercih değil yönelim diyemedim tabii.
allah beni çoktan imtihan etti de diyemedim.
böyle bişi yarrak gibi de var anne hiç diyemedim.
''yok öyle bi şey anne!'' dedim.

az önce kendimi inkar ettim. üç kere.

kalın puntoyla yazayım ki kendimden utanayım.
yargıladığım, korkaklıkla suçladığım, hatta nefret ettiğim insanlara dönüştüğüm için tüküreyim yüzüme.

ve bu yazıyı neden nesren yazılması gerekirken nazmen yazdım ben de bilmiyorum. çok üzgünüm şu an. uğraşmak istemiyorum hiç bi şeyle. sigara içmem lazım. sigarayı bırakacak zaman mıydı be Lolipop!

üzgünüm anne. bir kereliğine olsun dürüst olmak isterdim.


2 yorum:

  1. Zor lolipop bu hayat gaylara çok zor.
    Bu insanlar senin halini nasıl anlasın.
    Anlayamazlar,anlamak istemezler.
    Toplumun yapısı böyledir.
    Sen en iyisi gizli gaylığını yaşamalısın.
    Sonra ne derler.(annen maalesef haklı)

    YanıtlaSil

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...